Dünyadan Örnekler

Dünyadan Örnekler

İlham Kaynağı: Kalundborg, Danimarka

 

             Endüstriyel Simbiyoz modeli tam anlamıyla ilk defa Kalundborg, Danimarka'daki Eko-Endüstriyel parkda uygulanmıştır. Kalundborg'daki ana ortaklar (petrol rafinerisi, alçı plak tesisi, güç santrali, Kalundborg belediyesi) arasında yeraltı suyu, atık su, buhar ve elektriğin yanı sıra çeşitli diğer atık/artıkların değişimi söz konusu olmuştur .

             Bu uygulama kapsamında yılda ortalama 2,9 milyon ton madde değişimi gerçekleştirilmiş, su tüketimi %25 azaltılmış ve 5000 konut atık ısı ile işletilen merkezi ısıtmadan yararlanmıştır. Bu birliktelik çevresel ve ekonomik verimliliği ciddi bir şekilde artırmış ve aynı zamanda yeni istihdam olanakları, teknolojik iyileşme, atık yönetimi maliyetlerinde ciddi bir azalma, önemli bir bilgi birikim ve paylaşımı gibi faydalar da sağlamıştır. 

 

Kymenlaaksı, Finlandiya- Orman endüstrisinden bir örnek

 

              Bu uygulamada, Kymi entegre kağıt üretim tesisine ek olarak, üç kimyasal madde üretim tesisi, bir enerji üretim tesisi, bir su ve bir atık su arıtma tesisi ile bir katı atık depo sahası yer almıştır. Bu işletmeve tesisler arasındaki maddesel değişimler aşağıdaki şekilde verilmiştir (Sokka, 2011).

 

Styria, Austria

 

           Avusturya’nın 1,2 milyon nüfüsa sahip Styria bölgesinde gerçekleştirilen bu uygulama kendi kendine gelişen Eko-Endüstriyel Parklara iyi bir örnek oluşturmaktadır.

          Parkta elliden fazla işletmearasında maddesel değişim söz konusudur. Bu işletmelertarım, gıda, kağıt, kumaş, enerji, metal işleme, yapı malzemeleri, ahşap ve çeşitli atık işleme ve dağıtım sektörlerinde faaliyet göstermektedir. İşletmelerarası değişimi yapılan yan ürünler (atıklar) arasında kağıt, alçıtaşı, hurda demir, kullanılmış yağ, araba lastiği, vb. yer almaktadır.

            Bu uygulamayı tetikleyen en önemli parametreler arasında işletme maliyetlerindeki azalma, yan ürünlerden elde edilen gelirler ve katı atık depolama masraflarındaki azalma belirtilmektedir (Saikku, 2006). Bu çalışmayla yılda 49,000 ton kül, 34,000 ton alçı taşı, 200,000 ton çelik cürufu, 310 ton tekstil atığı, 5,500 ton lastik ve lastik atığı azaltılmış, 15,600 ton hurda kağıt ve karton geri kazanılmıştır (Chertow, 2000).

 

Roterdam, Hollanda

 

             1992 yılında Roterdam limanının batısında 10,000 hektarlık alanda bir Endüstriyel Ekosistem projesi başlatılmıştır. Projenin başlatılma nedeni Europort/Botlek Interests ile ağırlıklı olarak kimya sektöründe yer alan diğer 30’dan fazla endüstriyel kuruluşun çevre yönetim sistemlerini geliştirme ve kalkınmayı destekleme çabaları olarak belirtilmiştir. Proje ekibi üyeleri arasında endüstriyel kuruluş temsilcileri, çevre yönetim sistemi sorumlusu, iletişim platformu başkanı, bir danışman ve üniversite araştırmacıları yer almıştır. Isı ve su başta olmak üzere, çeşitli yan ürünler işletmelerarasında simbiyotik olarak değiştirilmiştir. Önemli kazanımlar arasında 17 tesisin ortak hava kompresörü kullanmaya başlaması ile önemli enerji tasarrufu, diğer bazı yardımcı tesisler, endüstriyel su sistemleri, vb.nin ortak kullanımı ile tüm bu uygulamalar kaynaklı çevresel ve ekonomik kazanımlar sayılabilir (Saikku, 2006). Bu projede ortak hava kompresörü ile enerji kullanımı %20; su değişimleri ile toplam su kullanımı %10 azalmıştır. Yıllık CO2, ve NOx emisyonu sırasıyla 4,150 ve 225,7 ton azalmıştır (Onita, 2006).

 

Uimaharju, Finlandiya

 

            Uimaharju Endüstriyel Parkı Finlandiya'nın batısında yer alan Eno bölgesinde kurulmuştur. 500' den fazla çalışanın bulunduğu bu Eko-Endüstriyel park kendiliğinden gelişmiştir. Ana aktörler Stora Enso orman ürünleri işletmesi, Enocell Oy kağıt hamuru fabrikası ve Stora Enso Timber/ Uimaharju kereste fabrikasıdır. Bunun dışında Parkta bir atık kül depolama tesisi, ısı ve güç tesisleri, bir endüstriyel gaz tesisi ve bir atık su arıtma tesisi bulunmaktadır. Geliştirilen uygulamalar sonucu bu işletmeler arasında atık ısı, buhar, güç, talaş, ağaç kabuğu, kül, kağıt hamuru üretimi kaynaklı kimyasalların değişimi yapılmaktadır. Bu uygulamalar sonucu endüstriyel sistem çeşitlenmiş, kapalı madde ve enerji döngüleri artmıştır (Saikku, 2006). Uygulama sonucunda, 1 ton kağıt hamuru başına üretilen CO2 emisyonu 217 kg dan 150 kg 'a düşmüştür.